
Montaigne 16. yüzyılda kendini bir kitaba yazarken yeni bir tür de icat ediyordu: deneme. "Ne biliyorum?" diye sorarak başlar; ölümden dostluğa, yalandan alışkanlığa, kendi bedeninden kitaplara kadar her şeyi, kendi varoluşunu yoklar. Kesin yargılar değil, dürüst bir merak. Yüzyıllar sonra hala taze kalmasının sebebi de bu: okuyan herkesin kendisini yazıyor. Sabahattin Eyüboğlu'nun klasik çevirisiyle okudum.







