Me and Earl and the Dying Girl - Ben, Earl ve Ölen Kız - İZLE
Jesse Andrews'un kendi romanından uyarladığı filmin yönetmeni henüz ilk uzun metrajlı filmini çeken Alfonso Gomez-Rejon. Sundance Film Festivali'nde büyük ödülü kazanan filmin başrollerinde Thomas…
Jesse Andrews'un kendi romanından uyarladığı filmin yönetmeni henüz ilk uzun metrajlı filmini çeken Alfonso Gomez-Rejon. Sundance Film Festivali'nde büyük ödülü kazanan filmin başrollerinde Thomas…
Me and Earl and the Dying Girl - İZLE
İnsanın son derece karmaşık bir ruh hali var. Binlerce çeşit duyguya sahip ve bunlar sürekli olarak değişiyor. Me and Earl and the Dying Girl - Ben, Earl ve Ölen Kız filmini izlerken işte bu duygu skalasında bir uçtan ötekine savruluyorsunuz. Filmde hem tragedya hem de komedya unsurları var. Hem acıklı hem de komik. Yani trajikomik bir film.
Amerikan bağımsız sinemasının son yıllara ait en çarpıcı örneklerinden biri. Yönetmeni Alfonso Gomez-Rejon’un ilk filmi. Kendisi daha önce American Horror Story ve Glee gibi dizilerin bazı bölümlerini yönetmiş, Scorsese ve Innaritu gibi önemli yönetmenlere asistanlık yapmış. Onların yanında yetişmiş diyebiliriz. O yüzden özellikle görsel anlamda farklı bir dünya kurmaya çalışmış bu filmde. Gözle görülür bir kamera koreografisi olduğunu fark ediyoruz. İzlerken biraz Michel Gondry ve Wes Anderson tadı da aldığımı söyleyebilirim.
Filmin senaristinin de ilk senaryosu. Daha önce aynı isimli bir roman yazmış ve romanın ilgi görmesi üzerine onu sinemaya uyarlamış.
Filmin adından onun 3 karakterle ilgili olduğu gibi bir sonuç çıkıyor ama aslında daha fazla sayıda karakteri kısa kısa tanıyoruz. Ana karakterimiz hikayenin merkezindeki kişi, anlatıcı yani başlıktaki “ben.” Olayları onun bakış açısıyla takip ediyoruz. Greg adında bir lise öğrencisi bu. En yakın arkadaşı Earl ama ona daha çok “iş arkadaşı” demeyi tercih ediyor. İşten kasdettikleriyse filmler. Evet bu iki genç lise öğrencisi çocukluklarından beri kendilerince filmler çekiyorlar. Greg’in babası çok enteresan, tuhaf bir karakter. Onu canlandıran Nick Offerman’ı “Parks and Recreation” dizisinde keşfetmiştim. Orada belki de TV tarihinin en efsane rollerinden “Ron Swanson”u oynuyordu. Bu arada yeri gelmişken farklı komedi dizilerinden hoşlananlara “Parks and Recreation” dizisini tavsiye ederim.
Filme geri dönersek işte bu sürekli evde oturup, kimono giyen, kedi sever sosyoloji profesörü Greg’in babası evlerinde bir yandan kimsenin adını bile duymadığı garip yemekler yaparken bir yandan da çocuklara sürekli klasik sanat filmleri gösteriyor ve bizimkiler de bu filmlerden etkilenip kendilerince komik uyarlamalarını yapıyorlar. Videonun spoiler içeren bölümünde bu uyarlamalarla ilgili bir soru da soracağım size.
Bu ikilinin Rachel adında bir sınıf arkadaşları var. Normalde çok samimi değiller. Ama bir gün Rachel’ın kanser olduğu anlaşılıyor ve bununla birlikte olaylar gelişmeye başlıyor. Bu temayı duyunca aklınıza “The Fault in Our Stars - Aynı Yıldızın Altında” filmi gelmiş olabilir ama açıkçası o film bana daha çok bir melodram gibi gelmişti. Adeta izleyiciyi ağlatmak için işkence ediyordu. Bu film daha çok bir dostluk filmi ve başta da söylediğim gibi duygu skalasında sizi çok farklı noktalara otantik bir biçimde götürüyor.
Bu noktadan sonra spoiler kaygısı taşıyanlar filmi izleyebilir. 5 saniyelik bir aranın ardından biz film hakkında konuşmaya ve biraz daha detaylı analizler yapmaya devam edeceğiz.
SPOILER
Öncelikle filmi izleyenlerin fark etmeden duramayacakları bir özelliğinden bahsedelim. Neredeyse aşırı diyebileceğimiz görsel stil. İlk filmini çeken yönetmenlerin çoğu zaman içine düştükleri bir tuzak olarak görüyorum ben bunu. Yönetmen sessiz sakin hikayesini anlatmak yerine neredeyse bağıra çağıra bakın kameranın arkasında ben varım diyor. Yanlış anlaşılmasın stilize kamera hareketlerine karşı değilim ama filmin bazı noktalarında bunlar o kadar öne çıkıyor ve göze batıyor ki, rahatsız edici olabiliyor. Yine de bilinçli yapıldığını varsayarak yönetmenin niyetini okumaya çalışalım.
Yönetmenin baş karakterin yani Greg’in aklından geçenlerle kamera arasında bir ilişki kurduğunu düşünüyorum. Filmin başlarında neredeyse tavan lambasının yerinde görüyoruz kamerayı. O sırada aklı bir karış havada olan Greg’in zihin durumunu göstermek için ideal bir seçim olabilir bu. Rachel’la ilk karşılaştıklarında seçilen kamera açısı aralarındaki soğuk ve mesafeli duruşu yansıtmak için özellikle seçilmiş gibi. İlk kez yaptıkları telefon görüşmesindeyse kadraja bir ara telefonla konuşan Robert DeNiro giriyor. Hangi film olduğunu tahmin edebilir misiniz? Taxi Driver. Scorsese’nin klasik filmi. Yani bu filmin yönetmeninin ustası. Taxi Driver’ın o telefon sahnesinde karakterin kendini ne kadar rahatsız bir durumda hissettiğini göstermek için kamera boş bir koridora doğru kayıyordu hatırlayacaksınız. Belki de özellikle bu sahneyi seçip bize gösteren bu filmin yönetmeni kendi karakterinin de aynı psikoloji içerisinde olduğunu anlatmaya çalışıyordur. Ya da ben ustamdan bazı şeyler öğrendim ve onları uyguluyorum demeye çalışıyordur kimbilir?
Filmin kurgusu genellikle hızlı akarken belki de duygusal olarak en yoğun olan bu sahnede 5 dakikadan uzun bir süre hiç kesinti yapılmıyor ve kamera tamamen sabit kalıyor. Ama biz seçilen geniş açı ve karakterlerin sahneye yerleştiriliş biçimi itibariyle film boyunca belki de ilk kez Rachel’ın duygularını okumaya başlıyoruz.
Greg’in arkadaşları Earl ve Rachel’la iki farklı dostluk ilişkisi var ve bu iki ilişki zaman zaman bozuluyor. Birbirlerinden uzaklaşıyorlar. İşte bu tür durumlarda farklı bir kompozisyon kullanmaya başlıyor yönetmen. Karakterleri ekranda kendi hayali karelerine hapsediyor.
Bu bağlamda sizin fark ettiğiniz başka şeyler varsa lütfen yorum yaparak paylaşın. Yorumunuzun başına SPOILER uyarısı koymayı unutmayın. Eğer fark etmediyseniz ben size bir soru sorayım. Zaman zaman kameranın köşelere yerleştirildiğini görüyoruz. Siz bunu nasıl yorumlarsınız?
Sizlere sormak istediğim bir başka soru da Greg ve Earl’ün yaptığı filmlerle ilgili. Sayıları 40’tan fazla olan bu filmlerin gerçekte hangi filmlerden adapte edildiğini fark edenler bunları da yorumlar bölümünden paylaşabilir.
Filmlerin en sevdiğim yanı bazı hikayelerin hiç konuşulmadan anlatılabilmesi. Mesela bu filmde belki çoğu insanın fark etmeyeceği sessiz bir hikaye daha anlatılıyor. Ve bu hikaye Greg’in yemeklerini taşıdığı kesekağıtlarının üstünde anlatılıyor. Mesela yemeklerden birinin adında Otrava ve Romanian Poison yazıyor yani Romen zehiri. “Otrava” kelimesi zaten Romence bir kelime ve zehir anlamına geliyor. Bu yazıları Greg değil de muhtemelen onun bu yemeklerini de hazırlayan egzantrik babası yazıyor bu kesekağıtlarının üzerine. Size bu karakterin çok ilginç olduğunu söylemiştim. Filmin her yerine gizli imzasını atmış durumda. Hatta bakın filmin sonuna doğru kitap içinde kesimlerle yapılan bu muhteşem sanat eserinde hangi detayı fark ediyoruz: Parks/Recreation. Daha önce de söyledim. Greg’in babasını canlandıran Nick Offerman’ın herkesçe tanınmasını sağlayan dizinin adı bu.
Son olarak şunu da belirteyim. Bu film daha önce başka bir videoda bahsettiğim “başladığı gibi biten filmler” kategorisine giriyor. İlk planda kamera bizi Greg’in odasına yani onun dünyasına doğru çekiyor ve son planda tam tersi bir hareketle o dünyadan bizi dışarıya kendi gerçekliğimize bırakıyor.
Tam metin Otomatik metin (yapay zekâ, hatalı olabilir)
Müzik Evet İnsanın son derece karmaşık bir ruh hali var Binlerce çeşit duyguya sahibiz ve bunlar da sürekli olarak değişiyor Me and Earl and Dying Girl Yani ben, Earl ve Ölen Kız filmini izlerken İşte bu duygu skalasında bir uçtan ötekine savruluyorsunuz Filmde hem tragedya hem de komedya unsurları var Hem acıklı hem de komik yani trajik komik bir film Amerikan Bağımsız Sinemasının son yıllara ait En çarpıcı örneklerinden biri Yönetmeni Alfonso Gomez, Rayo'nun da ilk filmi Kendisi daha önce Scorsese ve Ignarito gibi önemli yönetmen lere de asistanlık yapmış Onların yanında yetişmiş, onların çırağı olmuş diyebiliriz O yüzden özellikle görsel anlamda Kendince farklı bir dünya kurmaya çalışmış bu filminde, bu ilk filminde Gözle görülür bir kamera koreografisi olduğunu fark ed iyoruz İzlerken böyle biraz Michel Gondry'i, biraz Wes Anderson'ın tadı aldığımı da söyleyebilirim Filmin senaristinin de ilk senaryosu Daha önce aynı isimli bir roman yazmış ve daha sonra roman ın ilgi görmesi üzerine Bizzat kendisi onu sinemaya uyarlamış Filmin adından onun üç karakterle ilgisi Bu filmin olduğu gibi bir sonuç çıkıyor Ama aslında böyle daha fazla sayıda Karakteri kısa kısa tanıdığımız bir film bu Ana karakterimiz Yani hikayenin merkezindeki kişi Anlatıcı Başlıktaki ben Olayları onun açısından takip ediyoruz Greg adında bir lise öğrencisi En yakın arkadaşı Earl ama ona daha çok iş arkadaşı demeyi tercih ediyor Bu işten kastettikleri ise filmler Evet bu iki genç lise öğrencisi çocukluklarından beri kend ilerince filmler çekiyorlar Greg'in babası çok enteresan tuhaf bir karakter Onu canlandıran Nick Offerman'ı ben Parks and Recreation dizisinde keşfetmiştim Orada belki de televizyon dizi tarihinin en efsane roller inden olan Ron Svensson'ı canlandırıyordu Bu arada yeri gelmişken böyle tuhaf komedi dizilerinden hoş lananlar varsa eğer aranızda Parks and Recreation dizisini kesinlikle tavsiye ederim Şimdi filme geri dönecek olursak işte bu sürekli evde otur up garip kimonolar giyen Kedi sever sosyoloji profesörü Greg'in babası evlerinde bir yandan yine Kimsenin adını sanını bile duymadığı garip yemekler yap arken Bir yandan da çocuklara klasik sanat filmleri gösteriyor Ve bizimkiler de küçüklüklerinden beri bu filmlerle büyüdük leri için Onlardan etkilenip komik adaptasyonlarını yapıyorlar bu filmde Videonun ilerleyen bölümlerinde spoiler içeren bölümlerinde Bunlarla ilgili bir soru da soracağım hazırlıklı olun Bu ikilinin bir de Rachel adında bir sınıf arkadaşları var Normalde Rachel ile çok samimi değiller ama bir gün Rachel' ın Kanser olduğu anlaşılıyor ve bununla birlikte olaylar geliş iyor Şimdi bu kanser olma temasını duyunca aklınıza The Fault in Our Stars Aynı yıldızın altında filmi gelmiş olabilir Orada da benzer bir tema vardı ama açıkçası O film bana daha çok bir melodram gibi gelmişti Adeta yönetmen izleyiciyi ağlatmak için işkence ediyordu o filmde Bu film daha çok bir dostluk filmi ve başta da söylediğim gibi Duygu skalasında bizi çok farklı noktalara daha otantik bir biçimde götürdüğünü düşünüyorum ben Şimdi bu noktadan sonra artık spoiler kaygısı taşıyanlar Filmi izlemeye başlayabilir Biz 5 saniyelik bir geri sayımın ardından bu film hakkında Konuşmaya daha detaylı analizler yapmaya başlayacağız Öncelikle filmi izleyenlerin fark etmeden duramayacakları bir özelliğinden bahsetmek istiyorum Neredeyse aşırı diyebileceğim bir görsel stil Şimdi ilk filmini çeken yönetmenlerin çoğu zaman içine düşt ükleri bir tuzak olarak görüyorum ben açıkçası bu durumu Yönetmen sessiz sakin hikayesini anlatmak yerine Neredeyse böyle bağıra çağıra Bakın kameranın arkasında kim var ben Yani yepyeni yetenekli yönetmen dünyayı değiştireceğim Şimdi yanlış anlaşılmasın ben stilize kamera hareketlerine karşı filan değilim ama Yani filmin bazı noktalarında bunlar o kadar öne çıkıyor ki Ve göze batıyor ki rahatsız edici olabiliyor Yine de bunların bilinçli olarak yapıldığını varsayıyorum ve Yönetmenin niyetini okumaya çalışıyorum şimdi Bence baş karakterin yani Gray'in aklından geçenlerle kamera arasında bir ilişki kurmaya çalışmış Ya da ben öyle düşünüyorum Filmin başlarında neredeyse tavan lambasının yerinde gör üyoruz kamerayı O sırada aklı bir karış havada olan Gray'in zihin durumunu gösterebilmek için ideal bir seçim olabilir bu Rachel'la ilk karşılaştıklarında seçilen kamera açısı Aralarındaki soğuk ve mesafeli duruşu yansıtabilmek için öz ellikle seçilmiş gibi İlk kez yaptıkları telefon görüşmesinde ise kadraja bir ara telefonla konuşan Robert De Niro giriyor Hangi filmden olduğunu tahmin edebiliyor misiniz bu sahnen in?
Evet Taxi Driver'dan yani Scorsese'nin klasik filminden yani bu filmin yönetmeninin ustasından Şimdi Taxi Driver'ın o telefon sahnesinde karakterin kend ini ne kadar rahatsız bir durumda hissettiğini gösterebilmek için Kamera boş bir koridora doğru kayıyordu Slide ediyordu hatırlayacaksınız Belki de işte özellikle bu sahneyi bize gösteren bu filmin yönetmeni Kendi karakterinin de benzer bir psikoloji içerisinde olduğunu bize anlatmaya çalışıyordur Ya da ben ustamdan bazı şeyleri öğrendim ve onları bilinçli bir şekilde uyguluyorum demeye çalışıyordur kim bilir Filmin kurgusu genellikle hızlı akarken belki de duygusal olarak en yoğun olan bu sahnede 5 dakikadan uzun bir süre hiç kesinti yapılmıyor Ve kamera tamamen sabit olarak kalıyor Ama biz seçilen geniş açı ve karakterlerin sahneye yerleş tiriliş biçimi itibariyle Film boyunca belki de ilk kez olarak Rachel'ın duygularını daha yakından görmeye okumaya başlıyoruz Gray'in arkadaşları Earl ve Rachel'la iki farklı dostluk il işkisi var Ve bu iki ilişki doğal olarak zaman zaman bozuluyor birb irlerinden uzaklaşıyorlar İşte bu tür durumlarda da farklı bir kompozisyon kullanmaya başlıyor yönetmen Karakterleri ekranda kendi hayali karelerine hapsediyor Peki bu bağlamda sizin fark ettiğiniz başka detaylar var mı ?
Eğer varsa lütfen bunları yorum olarak benimle paylaşın Ve ama yorumunuzun başına spoiler uyarısı koymayı unutmayın Eğer fark ettiğiniz böyle detaylar yoksa ben size bir soru sorayım şimdi Zaman zaman kameranın böyle köşelere yerleştirildiğini gör üyoruz Sizce bunun anlamı ne olabilir? Eğer bunu yorumlayabilirsen iz çok sevinirim Bunu da yapamıyorsanız sizlere sormak istediğim başka bir soru da Greg ve Earl'ün yaptığı filmlerle ilgili olacak Sayıları 40'tan fazla olan bu filmlerin Gerçekte hangi filmlerden adapte edildiğini fark edenler Bunları da yorumlar bölümünden paylaşabilirler Filmlerin en sevdiğim yanı Bu filmlerin en sevdiğim bir filmin Bazı hikayelerin hiç konuşulmadan anlatılabilmesi Mesela bu filmde Belki çoğu insanın fark etmeyeceği sessiz bir hikaye der inden anlatılıyor Ve bu hikaye Gray'in yemeklerini taşıdığı kese kağıtlarının üstünde anlatılıyor Mesela Yemeklerden birinin adında Otrava ve Romanian Poison yazıyor Yani Roman zehiri Ki Otrava kelimesi Zaten Romence bir kelime Ve Zehir anlamına geliyor Bu yazıları Greg değil de Muhtemelen Onun Bu yemeklerini de hazırlayan Egzantrik babası yazıyor Bence bu kese kağıtlarının üzerine Size Bu karakterin çok ilginç olduğunu daha başta söylemiştim Filmin her yerine Gizli bir imza atmış durumda neredeyse Hatta bakın Filmin sonuna doğru Kitap içinde kesimlerle yapılan Bu muhteşem sanat eserinde Hangi detayı fark ediyoruz?
Parks Recreation yazısını Daha önce de söyledim Gray'in babasını canlandıran Nick Offerman'ın Herkesce kitlelerce tanınmasını sağlayan Dizinin adı bu Son olarak şunu da belirteyim Bu film Daha önce Başka bir videoda bahsettiğim gibi Başladığı gibi biten filmler kategorisine giriyor İlk planda Kamera bizi Gray'in odasına Yani Onun dünyasına doğru çekiyor Ve son planda Tam tersi bir hareketle O dünyadan Bizi dışarıya Kendi gerçekliğimize Bırakıyor Evet sizin farkettiğiniz başka bölümler varsa Lütfen onları da paylaşın Gerçekten Garip kamera hareketlerinin olduğu İlginç bir film İzlemenizi tavsiye ederim Ve bakın Bir garip kamera hareketi daha Bunların hepsinin bir anlamı olduğu İyi niyetiyle daha önce de söylediğim gibi Yapıldığını varsayıyorum Ve bu sözlerle birlikte Bugünkü video izleme önerimi bitiriyorum Biliyorsunuz bundan sonra artık haftada Üç gün sizlerin karşısındayım Pazartesi, Perşembe ve Pazar günleri Yani Haftanın 3 P'li günlerinde Pazartesi günleri kitap okuyoruz Kitap hakkında Onun yazarı hakkında konuşuyoruz Bu kitapları siz seçiyorsunuz Perşembe günleri benim seçtiğim Ve size izlemenizi tavsiye ettiğim filmlerden Bazen de dizilerden konuşuyoruz Ve Pazar günleri de En eski dizi olan Sanat tasarım ve teknoloji hikayelerimi Anlatmaya devam ediyorum Bunları takip edebilmek için Abone olmayı unutmayın Eğer abone olduysanız Başkalarıyla paylaşmayı unutmayın Eğer Bunu da unutmadıysanız O zaman Beğendiyseniz Beğenin Ve diğer videoda görüşmek üzere Beklemeye devam edin Hoşçakalın Altyazı M.K.