"Kübra" Evrenine Yolculuk (feat. Durul Taylan, Yağmur Taylan)

Kübra, Afşin Kum’un aynı isimli romanından uyarlanan bir yapım. Sizin bu hikayeyi uyarlamaktaki motivasyonunuz neydi? Hikayede sizi ne çekti? - Jenerikte dizinin adı olan KÜBRA başka kelimelere dönüşmeye başlıyor. EKBER - KİBİR - KEBİR - KABİR gibi.. Diziyi izlemeyi düşünenlere tarif etmek isteseydiniz bunlardan başka hangi anahtar kelimeleri kullanırdınız? Mesela AI kısaltması? Neyi ifade ederdi? “Artificial Intelligence” mı yoksa “Allah’ın İzniyle” mi? - Dizi’nin baş karakteri Gökhan’ın hayatı aldığı “Sen farklısın” mesajıyla değişiyor. Biz Kübra’yı izlediğimizde “Bu dizi farklı” diyeceğimiz yönleri neler olacak sizce? - Gökhan aslında kendi halinde bir işçi, fakat bu “sen farklısın” mesajını da bir dijital arkadaşlık grubundan alıyor. Aslında bugünün sosyal ilişkilenme meselelerinden birisini de merkezine alıyor Kübra. Sosyal yaşamın da dijital mecralara taşınmaya başladığı bir dönemdeyiz aslında. Dizide buna da dikkat çeken bir tavır var gibi… Siz hikayede bu yeni sosyalleşme alanına eleştirel bir noktadan mı yaklaştınız, yoksa sadece hikayenin bir unsuru olarak mı ele aldınız bunu? - Günümüz İstanbul’unda geçiyor Kübra. Fakat hikayenin de distopik bir atmosferi var. Bizi nasıl bir İstanbul, nasıl bir görsel dünya bekliyor Kübra’da? - Bir önceki sorunun devamı olarak örneğin Gökhan’ın bir kulübesi var. Orada ara ara inzivaya çekiliyor. Onun ikili bir okumasını yapabiliriz gibi geliyor bana. Hem felsefi anlamda mağara ve ateşin karşısındaki insanların hakikat algısı ve bir yandan da mağarada alınan vahiy gibi kavramlara benziyor elbette. Ama bu bana bir yandan da modern zamanlarda Ted Kazcinsky’nin kulübesini hatırlattı. Çok zeki biri olmasına rağmen böyle bir kulübede bir anlamda “karanlık tarafa” kayıyor. Anti-teknoloji söylemini geliştiriyor. Sizin hikayenizdeyse teknoloji bir amaç olarak değil araç olarak karakter dönüşümünü sağlıyor. Ben o kulübeyi sosyal medyanın bizleri hapsettiği o “social bubble”ların bir gösterimi olarak okuyorum. Hepimiz kendi kulübelerimize kapanmış durumdayız ve sadece kendi duymak istediklerimizi duyuyoruz. Buna kendini fazla kaptıranlarsa bir süre sonra akıl sağlıklarını yitirmeye başlıyor. Bu konudaki yorumunuz? - Kabaca normal bir işçi olan Gökhan’ın, bir anda kendini mesih olarak bulması ya da görmesi gibi bir durum var hikaye akışında. Gökhan’ın hikaye içerisindeki değişimini nasıl değerlendiriyorsunuz? Karakter nasıl bir gelişim gösteriyor dizi boyunca? - Gökhan, içsel motivasyonu güçlü biri. Amaç ve anlam arayışını sürdürmekle kalmıyor bunu yaymaya da çalışıyor. Yani bir Gökhan var bir de kullandığı o takma isim: Semavi. Böyle bir karakteri canlandırırken ondaki dönüşümü nasıl aktardın? - Bu soru da doğrudan Taylan Biraderler’e. Sizin filmografinizdeki diğer işleri de göz önünde bulundurunca Kübra biraz daha farklı bir tonda ve türde bir yapım gibi gözüküyor. Sizin açınızdan nasıl bir yapım süreci geçti? Nasıl bir kamera arkası ve post-prodüksiyon süreci geçirdiniz? - Dizide bol bol “Epifani ve Apofeni” örneği görüyoruz. Gökhan bir epifani yaşıyor: aniden bir şeyin anlamı veya özünü anladığını düşünüyor. Ama bazen de hem o hem de başka karakterler, ilgisiz şeyler arasında anlamlı bağlantıları algılama eğilimine de giriyorlar. Yani apofeni yaşıyorlar. “Büyük resmi görmeye başlıyorlar.” Bu hikayedeki örneklerde izleyenlerin kendilerini özdeşleşebileceği durumlar bulabileceklerine inanıyor musunuz? - Son olarak üç sinemacıyı bulmuşken bu soruyu da sormadan olmaz. Malum, geçtiğimiz yılın en çok konuşulan konusu yapay zekaydı. Bu bağlamda yapay yaratıcılık üzerine de çok fazla konuşuldu, tartışıldı. Sizler yapay zekanın sinemada nasıl bir etkisi olacağını düşünüyorsunuz? Konu yapay zeka olunca, yakın geleceğe dair nasıl öngörüleriniz var?

Bölüm Notları/B%C3%B6l%C3%BCm%20Notlar%C4%B1%20a832847429a14cd7a8537a29d0d51342.md)

Bölüme Giriş ve Çıkış Anonsları/B%C3%B6l%C3%BCme%20Giri%C5%9F%20ve%20%C3%87%C4%B1k%C4%B1%C5%9F%20Anonslar%C4%B1%20cdc8b3fb0c594b61ad024f5ea1d9b629.md)