Babalar da ağlar - OKU

Hayatta ben en çok babamı sevdim diyor Can Yücel. Hiçbirimiz hayatta en çok babamızı sevemedik. Daha doğrusu babamıza duymamız gereken sevginin önüne daima başka sevgiler geçti. Erteledik sevgimizi. Birer yetişkin olduğumuzda da utandık babamıza sevgimizi söylemeyi. Babamıza çok sevmiş olabiliriz ancak babamız hayattayken değil. Ya babamızı kaybedince onun yokluğunun acısı bize öğretti baba sevgisini ya da biz baba olunca anladık baba yüreğinin ne demek olduğunu.

Kızlar el ocağına gidince anladı baba ocağının kadrini, baba kucağının sıcaklığını. Babalar pek anlaşılmadı yavrularınca ya da nedendir bilin mez daima yanlış anlaşıldı. Gelenek babalara bebeklerini kucağa alıp koklaya koklaya öp mesini, sevmesini yasakladı, kınadı. Bizler uyurken bir hırsız gibi sokulup öpebildiler ancak. Ağlamaları yasaktı babaların. Duyguları sindirilmiş ya da doğuştan yürekleri dondurulmuş tu.

Suskun bir teslimiyete mahkum edilmişlerdi adeta. Yitik hazinelerimiz de onlar. Ağlama bugünler gelir de geçer babam. Ağlama bu dertler elbet biter babam. Ocaksız köylerimde dumanlar biter. Ben yandım. Sen yanma Allah aşkına babam. Bilmezseniz ama babalar da ağlar. Çok güzel bir kitap ismi. Sinan Yağmur tarafından yazılmış bir kitap ve bu kitabın içerisindeki bu dokunaklı bölümü bizim için seçerek Instagram'dan paylaşan kişi Diyar Miradov.

Bir insanı özleyince ona ait olan veya onu hatırlatan şey leri tekrar tekrar okursun, dinlersin ve izlersin, koklarsın ya notuyla bize bu kitabı önermiş. Çok teşekkür ediyoruz kendisine. Size de hatırlatıyoruz. Böyle hoşunuza giden, gönlünüzün bir parçasını titreten böyle bölümler kitaplara rastlarsanız eğer lütfen fotoğraf ını çekin. Daha kalıcı bir hale getirin. Instagram'dan okur musun Barış Özcan?

Yazarak paylaşın ve böylece herkes görebilsin. Ben de görebileyim. Bu şekilde videoya dönüştürebileyim. Şimdi bu kitabın arka kapağından bir bölümü okuyarak bitirm ek istiyorum. Bir babanın erdemi çocuklarının sevgisidir demiş yazar Sin an Yağmur. Doğumumuzu heyecanla bekleyen, dünyaya gelişimizle birlikte büyük sorumluluklar yüklenen ve bu durumdan da hiçbir zaman şikayetçi olmayan annelerimizin ve babalarımızın bizim için yaptığı tüm fedakarlıklarda tek istekleri hiç şüphesiz mutl uluğumuz ve hayata karşı zaferlerimizdir.

Babalarımızın bizler için yaptığı fedakarlıklar anlatmakla bitmez. Bu nedenle onları fırsat bulduğumuz her zaman ve her yerde kucaklamalıyız. Annemize, babamıza veya yakınlarımıza sevgimizi göstermek için onlara özel günlerin gelmesini beklememeliyiz. Babalarımızın üzerimizde hiç bitmeyen bir sevgisi ve soruml uluğu vardır. Bizi saran, koruyan, kollayan. Çocukların gözünde babalar bambaşkadır bir efsanedir.

Bunu hiç unutmamalıyız. İçimizde sakladığımız, bazen de bastırdığımız duygularımızı zaman geçmeden göstermeliyiz. Gözlerinin içine bakıp gülümseyerek onların kıymetini, büyü klüğünü onlar hayattayken hissettirmeliyiz. Sonuç olarak sevdiklerimiz bizler için çok değerliler. Biz de sevgimizi onlara gösterelim. Hadi bir adım atalım ve annemize, babamıza sarılarak eller inden öpelim. Altyazı M.K.